افزایش عوامل موثر بر بقای سازمان ها و ضرورت تنوع پذیری روزافزون در دنیای جدید و بایستگی انعطاف برای کسب مکانی مناسب در جامعه جدید سازمانی، رهبران سازمان ها را بر آن داشته است که تغییرات اساسی را در ساختارهای اصلی سازمان پی ریزی نماید زرا در فضای بی ثباتی، تغیر پارادیم و ایستادگی ساختارهای سنتی، شرایط شایسته ای برای مطابقت با الزامات رویکردی دانشگرانه وحود ندارد. این ساختار شکنی، رهبری تبادلی را در مقابل رهبری تطوری قرار می دهد و ضرورت اتخاذ شیوه های سازگار فراعقلایی و کاربست الگوهای انسان محور در رهبری به همراه پذیرش سامانه های غکری ترکیبی در مقابل تفکر تحلیلی و پدیده های بازنمایانه و نمادین در مقابل موضوعات قابل مشاهده ی سنتی را می نمایاند. در این مقاله با طرح الزامات ساختار شکنی ناشی از کشمکش های بنیادین در نظریه رهبری و ارتباطات سازمانی و روشهای نوین مفهوم مند شدگی آنها پرداخته خواهد شد و با تبیین جایگشت جوامع قدیمی مبتنی بر افراد با جامعه ی جدید سازمانی و بیان تفاوت های موجود در ساختار دیوانی ایده آل و بری با ساختارهای جدید مورد نیاز عصر فرا صنعت و شیوه های ساختار شکنی پست مدرنیستی در سازمان ها مدل مطلوب ارائه خواهد شد.